Dere kenarında kesilen çalıları öğütürken traktörümüz balçıkta, kesik bir ağaç gövdesi üzerine saplandı, lastiklerimiz patladı. Ertesi gün sağ kolumuz Mustafa’nın zorlu uğraşlarıyla, kepçeyle çıkartabildiler traktörü.
Tarımla uğraşırken her türlü sürprize hazırlıklı olmak gerekiyor. Memuriyette iken aksaklıklar çok canımı sıkardı. İnsan eli, eylemi, özensizliği neden olurdu ağırlıkla. Doğada öyle değil. Hava, su, toprak hem dost hem de onların karşısında oldukça kırılganız. Arada “Dur!”diyorlar. “Dur! Ara ver, gücünü topla, eksiğini tamamla, ilerleme zamanı değil, belki yapman gereken başka şeyler var.” Gülümseyerek karşılamayı öğreniyorum aksaklıkları.
Bugün her şey merkezinde yine. Baharı karşılamaya kaldığımız yerden devam ediyoruz. Uğur böcekleri teşrif ettiler. Kelebekler henüz ortada yok. Doğa uyanmaya, etrafta yeni çiçekler belirmeye devam ediyor. Yolculuğumuz da...