Zeytin hasatımız bugün yaptığımız 'Kurtuluş' ile sona erdi. Sabah harika bir gün doğumuyla girdik zeytinliğe. Akşam veda zamanı geldiğindeyse ayrılık hüznü sardı hepimizi. Kolay değil ayrılıklar, can cana alışıyor çünkü.
Kasım ayı başında tanıştık her gün bir saatlik yoldan gelen tayfalarımızla, yaklaşık bir ay boyunca Ayıdikeni'nde birlikte zeytin topladık. Öğlen molalarında karşılıklı yemek, meyve, tatlı ikramları, şekeri düşenlere şeker yetiştirmeler, bolca bolca şakalar, gülüşmeler, tarım üretiminin güçlükleri, ülkenin gidişatı, çocukların dertleri, gelecek planları üzerine sohbetler, her gün ertesi günkü hava durumu üzerine değerlendirmeler, sıkıma giden zeytinden merakla beklenen yağ asidi sonucu, arada dinlenen türküler, köy dedikoduları, havadisler, zeytinlikte sürpriz doğum günü kutlamaları, Sedef’in harika pastaları, Almanca ve Türkmence öğrenmeler, kayıplar, yas, hayırlar, acısıyla tatlısıyla türlü türlü, insana ait paylaşımlarla dolu bir zaman.
Hasat sürecinde ortancamız Ferda ve ben zeytinlikte çalışırken en büyüğümüz Ayşe annemle evi çekip çevirme, alışveriş ve yemek işlerini üstlendi. Çünkü hasat İda’nın kızkardeşlerinin ve herkesin çok çalışıp çok yorulduğu bir dönem anlamına da geliyor.
Hasat ekibimizdeki herkes çok çalışkandı ve keyifli, verimli bir hasat süreci geçirdik birlikte. Sırıkçılar yani erkeklerle daha önce vedalaşmıştık. Bugün de toplayıcılar yani kadınlarla vedalaştık. Eskiden adet olduğu üzere zeytin dallarıyla süsledikleri bir Kurtuluş Sepeti hazırlayıp gönderdiler annemize.
Birbirimize armağanlar verdik ayrılırken, hepimizin gözleri doldu veda sarılmalarında. Ayrılıklar hep hüzünlü çünkü.
Teşekkürler Mehmet, Hüseyin, Ali, Uğur, Güllü, Bahar, Hanife, Elif, Müslüme, Medine, Bayramiye, Seren ve Sedef. Sağ kolumuz Mustafa, sol kolumuz Esma, bize gönüllü yardıma gelen 76 yaşındaki dünya tatlısı Huri Teyze ve kardeşimiz Melek, Yazgülü ve en küçüğümüz Veli Koray'a da. Bize zeytin ağaçlarını emanet ederek güzel deneyimler, anılar ve insanlar biriktirme olanağını yaratan büyüklerimize ve ürettiğimiz zeytinyağlarını alarak bizi teşvik eden, bu yolculuğumuzu destekleyen dostlarımıza da.
Yeni hasatlara bereket🙏🏻
Ayıdikeni ile de vedalaştık uzunca bir süre için. Çok özleyeceğiz zeytin ağaçlarını, çamları, karacayı, şahini, tavşanı, uğur böceklerini, o güzel kuş ötüşlerini, başımızın üzerindeki gökyüzünü, ayağımızın altındaki toprağı, yüzümüzdeki esintiyi, zaman zaman burnumuza çarpan ayıt ve kekik kokularını, doğada sabahın tazeliğini, akşamın serinliğini, güneşin batışını, hepsini ve herşeyi.
Vargit çiçekleri karşılamıştı bizi Ekim ayında yeşil zeytin toplamaya geldiğimizde, uğurlamaya şahinler geldi. Bu yılki hasatta 10'un üzerinde çatal zeytin bulundu. Ben de ilk çatal zeytinimi buldum. Dilerim bereket dolu yılların müjdecisidirler.🙏🏼💜