Geçen hafta yemeklik yağ için ağaçların dallarını silkeleyerek branda üzerine zeytin toplamayı bitirdik. Geriye yağmur ve rüzgarla yere düşen, rafine yağ olacak zeytinlerin toplanması kaldı. Bu sene mahsul senesi, yani zeytinin var yılı ama zeytinlerin bir kısmını yere düşmeden toplamayı beceremedik, toprağın üzerine zeytin halıları serildi adeta. Sürekli sıcak giden havalar yüzünden yağ asitleri yüksek çıkınca yavaşlattık hasatı, havanın soğuması için dua ettik diğer zeytincilerle. Soğumadı ama...Sıcak hava sonrasında aniden bastıran şiddetli yağmur ve rüzgar derken zamanlamayı ayarlayamadık. Zeytinler toprağın üzerine dökülüp saçıldı. Yarın hava hem yağmurlu hem de sıcaklık 19 derece olacakmış. Aralık ayını yarıladık ama soğuk hava gelemedi bir türlü buralara. Zeytin sinekleri cirit atıyor zeytinlikte. Zeytin ağaçları uyanmaya başladı, çiçek açacak gibi filizleri canlanıyor. İklim değişikliğinin etkilerine kendi gözleriyle şahit olmak ürkütüyor insanı. Dilerim seneye iklim koşulları daha uygun olur zeytinler ve diğer tarım ürünleri için.
Artık özel bir ilişki var zeytin ağaçlarıyla aramızda. Yere dökülen zeytinleri kayda değer bir kazancımız olmasa da rafine yağ için toplamaya devam edeceğiz. Rafine zeytinyağını sadece 6 liraya alıyorlar ama mümkün olduğu kadarını toplamayı sürdüreceğiz. Nimet çünkü zeytin. Toprağa dökülen zeytinlerin üzerine basmamak için ciddi çaba harcıyor, kurdun kuşun payını ayırıp geriye kalan hiçbir zeytin tanesini ziyan etmemeye çalışıyoruz. Yerde kalan zeytin arkamızdan ağlıyor gibi geliyor sanki.
Pazar gününden itibaren hava açık ve yolun sonu görünüyor artık.